वारकरी रोजनिशी

4054. हरी तैसे हरीचे दास । नाही तया भय मोह चिंता आस । होउनि राहाती उदास । बळकट कांस भक्तीची ॥१॥ धरूनि पाय त्यजिले जन । न लगे मान मृत्तिकाधन । कंठी नाममृत पान । न लागे आन ऐसे झाले ॥धृपद॥ वाव तरी उदंडची पोटी । धीर सिंधु ऐसे जगजेठी । कामक्रोधा न सुटे मिठी । गिर्‍हे तरी वेटी राबवीती ॥२॥ बळ तरि नांगविती काळा । लीन तरि सकळांच्या तळा । उदार तरी देहासी सकळा । जाणोनि कळा सर्व नेणते ॥३॥

4054. हरी तैसे हरीचे दास । नाही तया भय मोह चिंता आस । होउनि राहाती उदास । बळकट कांस भक्तीची ॥१॥ धरूनि पाय त्यजिले जन । न लगे मान मृत्तिकाधन । कंठी नाममृत पान । न लागे आन ऐसे झाले ॥धृपद॥ वाव तरी उदंडची पोटी । धीर सिंधु ऐसे जगजेठी । कामक्रोधा न सुटे मिठी । गिर्‍हे तरी वेटी राबवीती ॥२॥ बळ तरि नांगविती काळा । लीन तरि सकळांच्या तळा । उदार तरी देहासी सकळा । जाणोनि कळा सर्व नेणते ॥३॥

4055. बहुत जाचलो संसारी । वसे गर्भी मातेच्या उदरी । लक्ष चौर्‍यांशी योनिद्वारी । झालो भिकारी याचक ॥१॥ जिणे पराधीन आणिका हाती । दृढ पाशी बहु बांधलो संचिती । प्रारब्ध क्रियमाण सांगाती । भोवंडिती सत्ता आपुलिया ॥धृपद॥ न भरे पोट नाही विसावा । नाही नेम एक ठाव गांवा । नाही सत्ता न फिरे ऐसी देवा । लाहे जीवा खापरी तडफडी ॥२॥ काळ बहुत गेले ऐसिया रीती । आणीक पुढेंही नेणो किती । खंडणा नाही पुनरावृत्ती । मज कल्पाती तरी वेगळे ॥३॥

4055. बहुत जाचलो संसारी । वसे गर्भी मातेच्या उदरी । लक्ष चौर्‍यांशी योनिद्वारी । झालो भिकारी याचक ॥१॥ जिणे पराधीन आणिका हाती । दृढ पाशी बहु बांधलो संचिती । प्रारब्ध क्रियमाण सांगाती । भोवंडिती सत्ता आपुलिया ॥धृपद॥ न भरे पोट नाही विसावा । नाही नेम एक ठाव गांवा । नाही सत्ता न फिरे ऐसी देवा । लाहे जीवा खापरी तडफडी ॥२॥ काळ बहुत गेले ऐसिया रीती । आणीक पुढेंही नेणो किती । खंडणा नाही पुनरावृत्ती । मज कल्पाती तरी वेगळे ॥३॥

4056. जव हे सकळ सिद्ध आहे । हात चालावया पाय । तव तू आपुले स्वहित पाहे । तीर्थयात्रे जाये चुको नको ॥१॥ जव काळ असे दुरी ठेला । तव तू हरी गुण गाय आइक वहिला । मनी भाव धरूनि भला । न वंचे त्याला चुको नको ॥२॥ जोडोनि धन न घली माती । ब्रम्हवृंदे पूजन यति । सत्य आचरण दया भूती । करी सांगाती चुको नको ॥३॥ दशा यौवन बाणली अंगी । पागिला नव्हे विषयसंगी । काम क्रोध लोभ मोह त्यागी । राहे संतसंगी चुको नको ॥५॥

4056. जव हे सकळ सिद्ध आहे । हात चालावया पाय । तव तू आपुले स्वहित पाहे । तीर्थयात्रे जाये चुको नको ॥१॥ जव काळ असे दुरी ठेला । तव तू हरी गुण गाय आइक वहिला । मनी भाव धरूनि भला । न वंचे त्याला चुको नको ॥२॥ जोडोनि धन न घली माती । ब्रम्हवृंदे पूजन यति । सत्य आचरण दया भूती । करी सांगाती चुको नको ॥३॥ दशा यौवन बाणली अंगी । पागिला नव्हे विषयसंगी । काम क्रोध लोभ मोह त्यागी । राहे संतसंगी चुको नको ॥५॥

4057. चांगले नाम गोमटे रूप । निवती डोळे हरती ताप । विठ्ठल विठ्ठल हा जप । प्रगट स्वल्प अति सार ॥१॥ शस्त्र हे निर्वाणींचा बाण । निकट समयो अवसान । कोठे योजेल दश दान । खंडी नारायण दुःख चिंतने ॥धृपद॥ सकळ श्रेष्ठांचे हे मत । पावे सिद्धी पाववी अनंत । म्हणोनि व्हावे शरणागत । आहे उचित एवढेंचि ॥२॥ म्हणोनि रुसलो संसारा । सर्प हा विखार पांढरा । तुजशी अंतर रे दातारा । याचि दावेदारानिमित्त ॥३॥

4057. चांगले नाम गोमटे रूप । निवती डोळे हरती ताप । विठ्ठल विठ्ठल हा जप । प्रगट स्वल्प अति सार ॥१॥ शस्त्र हे निर्वाणींचा बाण । निकट समयो अवसान । कोठे योजेल दश दान । खंडी नारायण दुःख चिंतने ॥धृपद॥ सकळ श्रेष्ठांचे हे मत । पावे सिद्धी पाववी अनंत । म्हणोनि व्हावे शरणागत । आहे उचित एवढेंचि ॥२॥ म्हणोनि रुसलो संसारा । सर्प हा विखार पांढरा । तुजशी अंतर रे दातारा । याचि दावेदारानिमित्त ॥३॥

4058. तुझिया पार नाही गुणा । माझी अल्प मति नारायणा । भवतारका जी सुजाणा । एक विज्ञापना पायापाशी ॥१॥ काय जाणावे म्या दीने । तुझिये भक्तीची लक्षणे । धड ते तोंड धोऊ नेणे । परि चिंतने काळ सारी ॥धृपद॥ न लवी आणीक काही पिसे । माझिया मना वाया जाय ऐसे । चालवी आपुल्या प्रकाशे । हाती सरिसे धरोनिया ॥२॥ तुज समर्पीली काया । जीवे भावे पंढरीराया । सांभाळी समविषम डाया । करी छाया कृपेची ॥३॥

4058. तुझिया पार नाही गुणा । माझी अल्प मति नारायणा । भवतारका जी सुजाणा । एक विज्ञापना पायापाशी ॥१॥ काय जाणावे म्या दीने । तुझिये भक्तीची लक्षणे । धड ते तोंड धोऊ नेणे । परि चिंतने काळ सारी ॥धृपद॥ न लवी आणीक काही पिसे । माझिया मना वाया जाय ऐसे । चालवी आपुल्या प्रकाशे । हाती सरिसे धरोनिया ॥२॥ तुज समर्पीली काया । जीवे भावे पंढरीराया । सांभाळी समविषम डाया । करी छाया कृपेची ॥३॥

4059. का हो माझा मानियेला भार । ऐसा तव दिसतसे फार । अनंत पावविली उद्धार । नव्हेचि थार मज शेवटी ॥१॥ पाप बळिवंत गाढे । तुजही राहो शकते पुढे । मागील काही राहिले ओढे । नवल कोडे देखियेले ॥२॥ काय मानिती संतजन । तुमचे हीनत्व वचन । की वृद्ध जाला नारायण । न चले पण आधील तो ॥३॥ आता न करावी चोरी । बहुत न धरावे दुरी । पडदा काय घरच्या घरी । धरिले दुरी तेव्हा धरिले ॥४॥

4059. का हो माझा मानियेला भार । ऐसा तव दिसतसे फार । अनंत पावविली उद्धार । नव्हेचि थार मज शेवटी ॥१॥ पाप बळिवंत गाढे । तुजही राहो शकते पुढे । मागील काही राहिले ओढे । नवल कोडे देखियेले ॥२॥ काय मानिती संतजन । तुमचे हीनत्व वचन । की वृद्ध जाला नारायण । न चले पण आधील तो ॥३॥ आता न करावी चोरी । बहुत न धरावे दुरी । पडदा काय घरच्या घरी । धरिले दुरी तेव्हा धरिले ॥४॥

4060. तुळसीमाळा घालुनी कंठी । उभा विटेवरी जगजेठी । अवलोकोनि पुंडलीका दृष्टी । असे भीमातटी पंढरीये ॥१॥ भुक्तीमुक्ती जयाच्या कामारी । रिद्धीसिद्धी वोळंगती द्वारी । सुदर्शन घरटी करी । काळ कापे दुरी धाके तया ॥२॥ जगज्जननी असे वाम भागी । भीमकी शोभली अर्धांगी । जैसी विद्युल्लता झमके मेघी । दरुषणे भंगी महा दोष ॥३॥ सुखसागर परमानंदु । गोपीगोपाळा गोधना छंदु । पक्षीश्वापदा जयाचा वेधु । वाहे गोविंदु पावा छंदे ॥४॥

4060. तुळसीमाळा घालुनी कंठी । उभा विटेवरी जगजेठी । अवलोकोनि पुंडलीका दृष्टी । असे भीमातटी पंढरीये ॥१॥ भुक्तीमुक्ती जयाच्या कामारी । रिद्धीसिद्धी वोळंगती द्वारी । सुदर्शन घरटी करी । काळ कापे दुरी धाके तया ॥२॥ जगज्जननी असे वाम भागी । भीमकी शोभली अर्धांगी । जैसी विद्युल्लता झमके मेघी । दरुषणे भंगी महा दोष ॥३॥ सुखसागर परमानंदु । गोपीगोपाळा गोधना छंदु । पक्षीश्वापदा जयाचा वेधु । वाहे गोविंदु पावा छंदे ॥४॥

4061. हातीचे न संडावे देवे । शरण आलो जीवे भावे । आपुले ऐसे म्हणावे । करितो जीवे निंबलोण ॥१॥ बैसता संतांचे संगती । कळो आले कमळापती । आपुली कोणीच नव्हती । निश्चय चित्ती दृढ झाला ॥धृपद॥ येती तुझिया भजना आड । दाविती प्रपंचाचे कोड । कनिष्ठी रुचि ठेऊनि गोड । देखत नाड कळतसे ॥२॥ मरती मेली नेणो किती । हाचि लाभ तयांचे संगती । म्हणोनि येतो काकुलती । धीर तोचित्ती दृढ द्यावा ॥३॥

4061. हातीचे न संडावे देवे । शरण आलो जीवे भावे । आपुले ऐसे म्हणावे । करितो जीवे निंबलोण ॥१॥ बैसता संतांचे संगती । कळो आले कमळापती । आपुली कोणीच नव्हती । निश्चय चित्ती दृढ झाला ॥धृपद॥ येती तुझिया भजना आड । दाविती प्रपंचाचे कोड । कनिष्ठी रुचि ठेऊनि गोड । देखत नाड कळतसे ॥२॥ मरती मेली नेणो किती । हाचि लाभ तयांचे संगती । म्हणोनि येतो काकुलती । धीर तोचित्ती दृढ द्यावा ॥३॥

4062. आता येणे बळे पंढरीनाथ । जवळी राहिला तिष्ठत । पाहाता न कळे जयाचा अंत । तोचि हृदयांत घालू आता ॥१॥ विसरोनि आपुला देहपणभाव । नामेचि भुलविला पंढरीराव । न विचारी याती कुळ ठाव । लागावया पाव संतांचे ॥२॥ बरे वर्म आले आमुचिया हाता । हिंडावे धुंडावे न लगता । होय अविनाश सहकारी दाता । चतुर्भुज सत्ता परि धाके ॥३॥ होय आवडी साना थोर । रूप सुंदर मनोहर । भक्तीप्रिय लोभापर । करी आदर याचकपणे ॥४॥

4062. आता येणे बळे पंढरीनाथ । जवळी राहिला तिष्ठत । पाहाता न कळे जयाचा अंत । तोचि हृदयांत घालू आता ॥१॥ विसरोनि आपुला देहपणभाव । नामेचि भुलविला पंढरीराव । न विचारी याती कुळ ठाव । लागावया पाव संतांचे ॥२॥ बरे वर्म आले आमुचिया हाता । हिंडावे धुंडावे न लगता । होय अविनाश सहकारी दाता । चतुर्भुज सत्ता परि धाके ॥३॥ होय आवडी साना थोर । रूप सुंदर मनोहर । भक्तीप्रिय लोभापर । करी आदर याचकपणे ॥४॥

4063. आइका पांडुरंगा एक मात । काही बोलणे आहे एकांत । आम्हा जरी तारील संचित । तरीच उचित काय तुझे ॥१॥ उसने फेडिता धर्म तो कोण । काय तया मानवेल जन । काय गा मिरवूनी भूषण । वाया थोर पण जनामध्ये ॥धृपद॥ अन्न जरी न मिळे तयासी देणे । अंगातुक पात्र उचित दान । उपकार तरी धन्वंतरीपणे । जरी देणे घेणे नाही आशा ॥२॥ शूर तो तयासी बोलीजे जाणा । पाठीसी घालूनी राखे दिना । पार पुण्या त्या नाही भूषणा । एक नारायणा वचन हे ॥३॥

4063. आइका पांडुरंगा एक मात । काही बोलणे आहे एकांत । आम्हा जरी तारील संचित । तरीच उचित काय तुझे ॥१॥ उसने फेडिता धर्म तो कोण । काय तया मानवेल जन । काय गा मिरवूनी भूषण । वाया थोर पण जनामध्ये ॥धृपद॥ अन्न जरी न मिळे तयासी देणे । अंगातुक पात्र उचित दान । उपकार तरी धन्वंतरीपणे । जरी देणे घेणे नाही आशा ॥२॥ शूर तो तयासी बोलीजे जाणा । पाठीसी घालूनी राखे दिना । पार पुण्या त्या नाही भूषणा । एक नारायणा वचन हे ॥३॥

4064. चांगला तरी पूर्णकाम । गोड तरी याचेंचि नाम । दयाळु तरी अवघा धर्म । भला तरी दासा श्रम होऊ नेदी ॥१॥ उदार तरी लक्ष्मीयेसी । जुंझार तरी कळिकाळासी । चतुर तरी गुणाचीच रासी । जाणता तयासी तोचि एक ॥धृपद॥ जुनाट तरी बहु काळा । न कळे जयाची लीळा । नेणता गोवळी गोवळा । लाघवी अबळाभुलवणा ॥२॥ गांढया तरी भावाचा अंकित । बराडी तरी उच्छिष्टाची प्रीत । ओंगळ तरी कुब्जेशी रत । भ्याड अनंत बहु पापा ॥३॥

4064. चांगला तरी पूर्णकाम । गोड तरी याचेंचि नाम । दयाळु तरी अवघा धर्म । भला तरी दासा श्रम होऊ नेदी ॥१॥ उदार तरी लक्ष्मीयेसी । जुंझार तरी कळिकाळासी । चतुर तरी गुणाचीच रासी । जाणता तयासी तोचि एक ॥धृपद॥ जुनाट तरी बहु काळा । न कळे जयाची लीळा । नेणता गोवळी गोवळा । लाघवी अबळाभुलवणा ॥२॥ गांढया तरी भावाचा अंकित । बराडी तरी उच्छिष्टाची प्रीत । ओंगळ तरी कुब्जेशी रत । भ्याड अनंत बहु पापा ॥३॥

4065. काय आम्ही भक्ती करणे कैसी । काय एक वाहावे तुम्हासी । अवघा भरोनि उरलासी । वाणी खाणी रसी रूपगंधी ॥१॥ कसे करू इंद्रिया बंधन । पुण्यपापाचे खंडण । काय व्रत करू आचरण । काय तुजविण उरले ते ॥२॥

4065. काय आम्ही भक्ती करणे कैसी । काय एक वाहावे तुम्हासी । अवघा भरोनि उरलासी । वाणी खाणी रसी रूपगंधी ॥१॥ कसे करू इंद्रिया बंधन । पुण्यपापाचे खंडण । काय व्रत करू आचरण । काय तुजविण उरले ते ॥२॥

4066. शरीर दुःखाचे कोठार । शरीर रोगाचे भांडार । शरीर दुर्गंधीची थार । नाही अपवित्र शरीरा ऐसे ॥१॥ शरीर उत्तम चांगले । शरीर सुखाचे घोंसुले । शरीरे साध्य होय केले । शरीरे साधले परब्रम्ह ॥धृपद॥ शरीर विटाळाचे अळे । मायामोहपाशजाळे । पतन शरीराच्या मुळे । शरीर काळे व्यापिले ॥२॥ शरीर सकळ हे शुद्ध । शरीर निधींचा ही निध । शरीरे तुटे भवबंध । वसे मध्यभागी देव शरीरा ॥३॥

4066. शरीर दुःखाचे कोठार । शरीर रोगाचे भांडार । शरीर दुर्गंधीची थार । नाही अपवित्र शरीरा ऐसे ॥१॥ शरीर उत्तम चांगले । शरीर सुखाचे घोंसुले । शरीरे साध्य होय केले । शरीरे साधले परब्रम्ह ॥धृपद॥ शरीर विटाळाचे अळे । मायामोहपाशजाळे । पतन शरीराच्या मुळे । शरीर काळे व्यापिले ॥२॥ शरीर सकळ हे शुद्ध । शरीर निधींचा ही निध । शरीरे तुटे भवबंध । वसे मध्यभागी देव शरीरा ॥३॥

4067. इतुले करी भलत्या परी । परद्रव्य परनारी । सांडुनि अभिलाष अंतरी । वर्ते वेव्हारी सुखरूप ॥१॥ न करी दंभाचा सायास । शांती राहे बहुवस । जिव्हे सेवी सुगंधरस । न करी आळस रामनामी ॥२॥ जनमित्र होई सकळांचा । अशुभ न बोलावी वाचा । संग न धरावा दुर्जनाचा । करी संतांचा सायास ॥३॥ करिसी देवाविण आस । अवघी होईल निरास । तृष्णा वाढविसी बहुवस । कधी सुखास न पवसी ॥४॥

4067. इतुले करी भलत्या परी । परद्रव्य परनारी । सांडुनि अभिलाष अंतरी । वर्ते वेव्हारी सुखरूप ॥१॥ न करी दंभाचा सायास । शांती राहे बहुवस । जिव्हे सेवी सुगंधरस । न करी आळस रामनामी ॥२॥ जनमित्र होई सकळांचा । अशुभ न बोलावी वाचा । संग न धरावा दुर्जनाचा । करी संतांचा सायास ॥३॥ करिसी देवाविण आस । अवघी होईल निरास । तृष्णा वाढविसी बहुवस । कधी सुखास न पवसी ॥४॥

4068. संसारसिंधु हा दुस्तर । नुल्लंघवे उल्लंघिता पार । बहुत वाहाविले दूर । न लगेचि तीर पैल थडी ॥१॥ किती जन्म जाला फेरा । गणित नाही जी दातारा । पडिलो आवर्ती भोंवरा । बहु थोरा वोळसिया ॥धृपद॥ वाढलो परी नेणती बुद्धी । नाही परतली धरिली शुद्धी । मग म्या विचारावे कधी । ऐसी संधी सांडुनिया ॥२॥ अनेक खाणी आहार निद्रा । भयमैथुनाचाचि थारा । बाळत्व तारुण्य जरा । प्रधान पुरा भोग तेथे ॥३॥

4068. संसारसिंधु हा दुस्तर । नुल्लंघवे उल्लंघिता पार । बहुत वाहाविले दूर । न लगेचि तीर पैल थडी ॥१॥ किती जन्म जाला फेरा । गणित नाही जी दातारा । पडिलो आवर्ती भोंवरा । बहु थोरा वोळसिया ॥धृपद॥ वाढलो परी नेणती बुद्धी । नाही परतली धरिली शुद्धी । मग म्या विचारावे कधी । ऐसी संधी सांडुनिया ॥२॥ अनेक खाणी आहार निद्रा । भयमैथुनाचाचि थारा । बाळत्व तारुण्य जरा । प्रधान पुरा भोग तेथे ॥३॥

4069. विठ्ठल भीमातीरवासी । विठ्ठल पंढरीनिवासी । विठ्ठल पुंडलिकापासी । कृपादानाविसी उदार ॥१॥ विठ्ठल स्मरणा कोवळा । विठ्ठल गौरवी आगळा । आधार ब्रम्हांडा सकळा । विठ्ठल लीळाविग्रही ॥धृपद॥

4069. विठ्ठल भीमातीरवासी । विठ्ठल पंढरीनिवासी । विठ्ठल पुंडलिकापासी । कृपादानाविसी उदार ॥१॥ विठ्ठल स्मरणा कोवळा । विठ्ठल गौरवी आगळा । आधार ब्रम्हांडा सकळा । विठ्ठल लीळाविग्रही ॥धृपद॥

4070. ताप हे हरण श्रीमुख । हरी भवरोगा ऐसे दुःख । अवलोकिता उपजे सुख । उभे सन्मुख दृष्टीपुढे ॥१॥ न पुरे डोळियांची धणी । सखोल कृपेचीच खाणी । स्तविता न पुरे वेदवाणी । तो हा समचरणी कृपानिधी ॥धृपद॥

4070. ताप हे हरण श्रीमुख । हरी भवरोगा ऐसे दुःख । अवलोकिता उपजे सुख । उभे सन्मुख दृष्टीपुढे ॥१॥ न पुरे डोळियांची धणी । सखोल कृपेचीच खाणी । स्तविता न पुरे वेदवाणी । तो हा समचरणी कृपानिधी ॥धृपद॥

4071. एक मागणे हृषीकेशी । चित्त द्यावे सांगतो वचनासी । मज अंतर तुझ्या चरणासी । न पडे ऐसी कृपा करी ॥१॥ नको दुजी बुद्धी आणीक । रिद्धीसिद्धी परलोक । तू स्वामी मी सेवक । खंडणा नको करू ऐसी ॥धृपद॥

4071. एक मागणे हृषीकेशी । चित्त द्यावे सांगतो वचनासी । मज अंतर तुझ्या चरणासी । न पडे ऐसी कृपा करी ॥१॥ नको दुजी बुद्धी आणीक । रिद्धीसिद्धी परलोक । तू स्वामी मी सेवक । खंडणा नको करू ऐसी ॥धृपद॥

4072. कई देखता होईन डोळी । सकळा भूती मूर्ती सांवळी । जीवा नांव भूमंडळी । जळी स्थळी काष्ठी पाषाणी ॥१॥ ऐसी कृपा करील नारायण । जीव जगाचा होईन । प्रेमसागरी बुडईन । होईल स्नान अनुतापी ॥धृपद॥

4072. कई देखता होईन डोळी । सकळा भूती मूर्ती सांवळी । जीवा नांव भूमंडळी । जळी स्थळी काष्ठी पाषाणी ॥१॥ ऐसी कृपा करील नारायण । जीव जगाचा होईन । प्रेमसागरी बुडईन । होईल स्नान अनुतापी ॥धृपद॥

4073. तू बळिया शिरोमणी । आहेसि माजी ये त्रिभुवनी । रिघालो पाठी तुझी म्हणउनी । आता करीन मनी असेल ते ॥१॥ कृपासिंधु दीनवत्सल । फोडिली देवाची बंदशाळ । संहारूनि राक्षसदळ । शरणागत राजी स्थापिला ॥२॥

4073. तू बळिया शिरोमणी । आहेसि माजी ये त्रिभुवनी । रिघालो पाठी तुझी म्हणउनी । आता करीन मनी असेल ते ॥१॥ कृपासिंधु दीनवत्सल । फोडिली देवाची बंदशाळ । संहारूनि राक्षसदळ । शरणागत राजी स्थापिला ॥२॥

4074. देवा मी चांडाळ चांडाळ । म्हणता लागताहे वेळ । नसे पाहाता भूमंडळ । ऐसा अमंगळ खळ दुसरा ॥१॥ जन्मा उपजलियापासुनी । असत्य कर्म ते अझुनी । सत्य आचरण नेणे स्वप्नी । निखळ खाणी अवगुणाची ॥२॥

4074. देवा मी चांडाळ चांडाळ । म्हणता लागताहे वेळ । नसे पाहाता भूमंडळ । ऐसा अमंगळ खळ दुसरा ॥१॥ जन्मा उपजलियापासुनी । असत्य कर्म ते अझुनी । सत्य आचरण नेणे स्वप्नी । निखळ खाणी अवगुणाची ॥२॥

4075. काय काय करितो या मना । परी नाइके नारायणा । करू नये त्याची करी विवंचना । नेऊ पतना आदरिले ॥१॥ भलतिये सवे धावे सैराट । वाट आडवाट दरे दरकुट । न विचारी कुडे काही कपट । घात बळकट मांडियेला ॥२॥ न पुरती भ्रमणा दाही दिशा । सप्त ही पाताळे आकाशा । घाली उडी बळे चि देखोनि फासा । केलो या दोषा पाहुणा ॥३॥ चेतवूनि इंद्रिये सकळ । आशा तृष्णा कल्पना काम क्रोध काळ । दुराविली शुद्ध बुद्धी केली राळ । ऐसे चांडाळ अनिवार हे ॥४॥

4075. काय काय करितो या मना । परी नाइके नारायणा । करू नये त्याची करी विवंचना । नेऊ पतना आदरिले ॥१॥ भलतिये सवे धावे सैराट । वाट आडवाट दरे दरकुट । न विचारी कुडे काही कपट । घात बळकट मांडियेला ॥२॥ न पुरती भ्रमणा दाही दिशा । सप्त ही पाताळे आकाशा । घाली उडी बळे चि देखोनि फासा । केलो या दोषा पाहुणा ॥३॥ चेतवूनि इंद्रिये सकळ । आशा तृष्णा कल्पना काम क्रोध काळ । दुराविली शुद्ध बुद्धी केली राळ । ऐसे चांडाळ अनिवार हे ॥४॥

4076. नोहे आजीकालीचे ऐसे । अनारिसे पालटे ॥१॥ आता लागवेग करा । ज्याचे धरा ठाके ते ॥धृपद॥ नका सांगो वाउग्या गोष्टी । चाहूल खोटी ये ठायी ॥२॥ तुका म्हणे मोडा माग । आपुला लाग करुनी ॥३॥

4077. खाणोरीयांची पुसो घरे । जीही बरे पाळती ॥१॥ सांगती त्या जावे वाटे । धरोनी पोटामध्ये गोष्ठी ॥धृ॥ आली गेली होती ठाया । सत्य छाया कळली ॥२॥ तुका म्हणे आपुले बळ । युक्ती काळ कारण ॥३॥

4078. बैसो आता मनी । आले तैसेंचि वदनी ॥१॥ मग अवघेचि गोड । पुरे सकळ हि कोड ॥धृपद॥ बाहेरील भाव । तैसा अंतरी हि वाव ॥२॥ तुका म्हणे मणि । शोभा दावीली कोंदणी ॥३॥

4079. यत्न आता तुम्ही करा । मज दातारा सत्तेने ॥१॥ विश्वास तो पायावरी । ठेवुनि हरी राहिलो ॥धृपद॥ जाणतचि दुजे नाही । आणीक काही प्रकार ॥२॥ तुका म्हणे शरण आलो । नेणे बोलो विनविता ॥३॥

4080. (आरत्या) जगदिश जगदिश तुज म्हणती । परि या जनामाजी असशील युक्ती । पुण्यपापविरहित सकळा अधिपति । दृष्टा परि नळणी अलिप्त गति ॥१॥ जय देव जय देव जय पंढरिनाथा । श्रीपंढरिनाथा । नुरे पाप विठ्ठल म्हणता सर्वथा ॥धृपद॥

4081. (आरत्या) दैत्यभारे पीडिली पृथ्वी बाळा । म्हणोनि तूज येणे झाले गोपाळा । भक्तीप्रतिपाळक उत्सव सोहंळा । मंगळे तुज गाती आबळ बाळा ॥१॥ जय देव जय देव जय गरुडध्वजा । आरती ओवाळू तुज भक्तीकाजा ॥धृपद॥

4082. (आरत्या) काय तुझा महिमा वर्णु मी किती । नामे मात्रे भवपाश तुटती । पाहाता पाउले हे विष्णुमूर्ती । कोटिकुळा सहित जडजीव उद्धरती ॥१॥ जय देव जय देव जय पंढरिराया, श्रीपंढरिराया । करुनिया कुरवंडी सांडीन काया ॥धृपद॥

4083. (आरत्या) कंसराये गर्भ वधियेले सात । म्हणोनि गोकुळासी आले अनंत । घ्यावया अवतार झाले हेचि निमित्य । असुर संहारूनि तारावे भक्त ॥१॥ जय देव जय देव जय विश्वरूपा । ओवाळीन तुज देहृदीपे बापा ॥धृपद॥

4084. (आरत्या) परमानंदा पुरुषोत्तमा रामा । अच्युता अनंता हरी मेघश्यामा । अविनाश अलक्षा परता परब्रह्मा । अकळकळा कमळापती न कळे महिमा ॥१॥ जय देव जय देव जया जी श्रीपती । मंगळशुभदायका करीन आरती ॥धृपद॥

4085. (आरत्या) पंढरि पुण्यभूमी भीमा दक्षिणावाहिनी । तीर्थ हे चंद्रभागा महा पातका धुनी । उतरले वैकुंठमहासुख मेदिनी ॥१॥

4086. (आरत्या) अवतार गोकुळी हो जन तारावयासी । लावण्यरूपडे हे तेज पुंजाळरासी । उगवता कोटि बिंबे रवि लोपले शशी । उत्सव सुरवरा मही थोर मानसी ॥१॥ जय देवा कृष्णनाथा जय रखुमाईकांता । आरती ओंवाळीन तुम्हा देवकीसुता ।

4087. (आरत्या) सुंदर अंगकांती मुख भाळ सुरेख । बाणली उटी अंगी टिळा साजिरा रेख । मस्तकी मुगुट कानी कुंडला तेज फांके । आरक्त दंत हिरे कैसे शोभले निके ॥१॥ जय देवा चुतर्भुजा जय लावण्यतेजा । आरती ओवाळीन भवतारिया हा वोजा । जय. ॥धृपद॥

4088. (आरत्या) सुकुमार मुखकमळ निजसारनिर्मळ । सावळी सुनीळ तनु भ्रमरांग कुरळ । झळकति दिव्य तेजे दंत माज पातळ । मिरविती मयुरपत्रे मुगुट कुंडले माळ ॥१॥ जय देवा जगदीश्वरा । धन्य रखुमाईवरा । आरती करीन काया । ओंवाळिन सुंदरा । जय. ॥धृपद॥

4089. (आरत्या) कनकाच्या परियेळी उजळूनि आरती । रत्नदीप प्रभा कैशा पाजळल्या ज्योती ॥१॥ ओंवाळू गे माये सबाह्य साजिरा । राहिरखुमाईसत्यभामेच्या वरा ॥धृपद॥ मंडितचतुर्भुज दिव्य कानी कुंडले । श्रीमुखाची शोभा पाहाता तेज फांकले ॥२॥

4090. गाऊ नाचू विठो तुझा तुज करू अनुवाद । जिकडे पाहे तिकडे सर्वमय गोविंद ॥१॥ आनंद रे विठोबा झाला माझे मनी । देखिले लोचनी विटेसहित पाउले ॥धृपद॥ न करी तपसाधन मुक्तीचे सायास । हाचि जन्मोजन्मी गोड भक्तीचा रस ॥२॥ तुका म्हणे आम्हा प्रेमा उणे ते काई । पंढरीचा राणा साठविला हृदयी ॥३॥

4091. धन्य दिवस आजि दर्शन संतांचे । नांदे तया घरी दैवत पंढरीचे ॥१॥ धन्य पुण्य रूप कैसा झाला संसार । देव आणि भक्त दुजा नाही विचार ॥धृपद॥ धन्य पूर्व पुण्य वोढवले निरुते । संतांचे दर्शन झाले भाग्ये बहुते ॥२॥ तुका म्हणे धन्य आम्हा जोडली जोडी । संतांचे चरण आता जीवे न सोडी ॥३॥

4092. (प्रार्थना) मागणे ते एक तुजप्रति आहे । देशी तरि पाहे पांडुरंगा ॥१॥ या संतांसी निरवी हे मज देई । आणिक दुजे काही न मगे तुज ॥२॥ तुका म्हणे आता उदार तू होई । मज ठेवी पायी संतांचिया ॥३॥

14011. सद्गुरूसारिखा सोइरा जीवलग ।तोडिला उद्वेग संसारींचा ॥ १ ॥ काय उतराईहोऊ कवण्या गुणे । जन्मा नाही येणे ऐसेंकेले ॥ २ ॥ माझे सुख मज दाखविले डोळा । दिधलीप्रेमकळा नाममुद्रा ॥ ३ ॥ डोळियाचा डोळाउघडिला जेणे । लेवाविले लेणे आनंदाचे ॥ ४ ॥