69.
तापत्रयी तापली गुरुते गिवसिती । भगवे देखोनि म्हणती तारा स्वामी ।
तंव ते नेणोनि उपदेशाची रीती । आना न उपदेशिती ठकले निश्र्चिती तैसे जाले ॥१॥
संत ते कोण संत ते कोण । हे जाणवि खुण केशवराज ॥२॥
कोण्ही एक प्राणी क्षुधेने पिडिले । म्हणोनि दोडे तोंडू गेले ।
खावो बैसे तो नुसधि रुपी उडे । ठकले बापुडे तैसे झाले ॥३॥
कोण्ही एक प्राणी प्रवासे पीडिला । स्नेहाळु देखिला बिबवा तो ।
तयाचे स्नेहलाविता अंगी । सुजला सर्वांगी तैसे जाले ॥४॥
कोण्ही एक प्राणी पीडीला झडी । म्हणोनि गेला पैल तो झाडी ।
खा खात अस्वली उठली लवडसवडी । नाक कान तोडी तैसे झाले ॥५॥
ऐशा सकळ कळा जाणसी । नंदरायाचा कुमर म्हणविसी ।
बापरखुमादेविवर विठ्ठली भेटी । पडलि ते न सुटे जिवेसी ॥६॥