72.
नंदयशोदा संवाद

नंदे सोडविले तेव्हा त्या कृष्णासी । नासू देगे याशी दही दूध ॥१॥
मजला लेंकरे नाहींत गे फार । विश्रांतीसी घर एवढे आहे ॥२॥
निवारिले विघ्न देवे हे केवढे । पडती जरी झाडे याजवरी ॥३॥
आजपासूनि यासी बोलसी कठीण । देईंन मी प्राण तुजवरी ॥४॥
स्फुंदस्फुंद रडे तेव्हा नारायण । देई यासी स्तन भुकेलासे ॥५॥
यशोदा बाहात नये वनमाळी । धांवोनि कुरवाळी वदन त्याचे ॥६॥
समजावोनि देवा पाजितसे स्तन । घालीत भोजन नामा ह्मणे ॥७॥