9.

विकासिले नयन स्फुरण आले बाही ।
दाटले हृदयी करुणा-भरिते ॥१॥
जाता मार्गी भक्त सांवता तो माळी ।
आला तया जवळी पांडुरंग ॥२॥
नामा, ज्ञानदेव राहिले बाहेरी ।
मळिया भीतरी गेला देव ॥३॥
माथा ठेओनि हात, केला सावधान ।
दिले आलिंगन चहू भुजीं ॥४॥
चरणी ठेवोनि माथा, विनवितो सांवता ।
बैसा पंढरीनाथा, करीन पूजा ॥५॥