10.
॥ अभंग १० ॥

कवण स्तुति करू कवणिया वाचे ।
ओघ संकल्पाचे गिळिले चित्ते ॥ १ ॥
मन हे झाले मुके मन हे झाले मुके ।
अनुभवाचें हे सुखें हेलावलें ॥ २ ॥
दृष्टीचें पहाणें परतले मागुती ।
राहिली निवांत नेत्रपाती ॥ ३ ॥
म्हणे गोरा कुंभार मौन्य सुख घ्यावें ।
जीवे ओवाळावें नामयासी ॥ ४ ॥