50.
कनकाच्या परियेळी उजळूनि आरती । रत्नदीप शोभा कैशा पाजळल्या ज्योती ॥१॥
ओंवाळू गे माये सबाह्य साजिरा । राहि रखुमाबाई सत्यभामेच्या वरा ॥धृ॥
मंडित चतुर्भुज दिव्य कानी कुंडले । श्रीमुखाची शोभा पाहाता तेज फांकले ॥२॥
वैजयंती माळ गळा शोभे श्रीमंत । शंख चक्र गदा पद्म आयुधे शोभत ॥३॥
सांवळा सकुमार जैसा कर्दळी गाभा । चरणीची नेपुरे वांकी गर्जती नभा ॥४॥
ओंवाळीता मन हे उभे ठाकले ठायी । समदृष्टी समान तुकया लागली पायी ॥५॥