50.
विज्ञानाचे ज्ञान अज्ञानी घनवट ।
ज्ञाने अज्ञान नीट लाविले दिसे ॥
मी तू हे मात हरपले दृष्टांत ।
हृदयी हृदयस्थ निजतसे ॥
साकार निराकार शून्याशून्य दिठा ।
रुपी रुपवाटा हरि माझा ॥
बापरखुमादेविवरू हृदयस्थ घटी ।
बिंबोनी उफराटी कळा दिसे ॥

अर्थ :
प्रपंचाचे ज्ञान हे अज्ञानच असुन परमार्थ ज्ञानाने त्याला वाटेला लावले. त्यामुळे मनातील मी तु पण नष्ट होऊन हृदयात तो निजतेजाने स्थापित होतो. साकार निराकार शुन्याचे शून्य हे सर्व रुप घेऊन तो प्रगट झालेला माझा हरि आहे. असा जो रखुमाईचा पती हृदय घटात अवतरला तरी मूर्खाना तो वेगळा भासतो. असे माऊली बोलतात.