51.
मग म्हणती अवघ्या जणी ।
धावोनि पहागे आणा पाणी ।
डास वरखडला न्याहाळुनी ।
रक्त कोठुनी स्त्रवले हो ॥१॥
पहाती तव तो उत्तम अंगे ।
जेवि का उठियले अनंगे ।
नभापरी अलिप्त संगे ।
काय करिती अघात त्या ॥२॥
नानापरिंची अक्षवाणे ।
करी यशोदा वांदी दाने ।
यथाविधी व्दिजभोजने ।
केले जिताणे श्रीहरीचे ॥३॥
म्हणती नवीची रिठियाची माळा ।
घातली होती त्वा याचिया गळा ।
ते काय झाली गे याची वेळा ।
तेचि अरिष्ट यासी होते ॥४॥
ऐसा झाला घोषगजर ।
ऐकोनिया तो कंसासुर ।
म्हणे बोळविला महावीर ।
केला चकाचुर रिठाही ॥५॥
करिता उपाय न चले यासी ।
कंस भयाभीत मानसी ।
म्हणे काळ हा जन्मला आम्हासी ।
करील संहार काळाचा ॥६॥
निळा म्हणे न चले युक्ती ।
यापुढे कापटया समाप्ती ।
सर्वातरवासी हा श्रीपती ।
कर्मफळदाता निजसत्ते ॥७॥