1270.
अगा ये विठोबा पाहे मजकडे | का गा केले वेडे बाळ माझे ॥१॥
तुझे काय खादले त्वा काय दिधले | भले दाखविले देवपण ॥२॥
आम्ही म्हणू तू रे कृपाळू अससी | आता तू कळलासि पंढरिराया ॥३॥
का देवपण आपुले भोगू पै जाणावे | भक्ता सुख द्यावे हेळामात्र ॥४॥
देव देव होऊनिया अपेष का घ्यावे | माझे का बिघडावे एकुलते बाळ ॥५॥
तू कैसारे देव या देशावेगळा | बाधिंते तुझा गळा परि संता भ्याले ॥६॥
तुझी करणी अवची आम्हा ठाउकींचे आहे | बोलोनिया काय हलकट व्हावे ॥७॥
जाणोनी पुंडलिक तुझी न पाहेचि वास | तू भला नव्हेस वरघेणा ॥८॥
तो बैस पै न म्हणे तुज याचकाकरणे | जडसी जीवेप्राणे सात्विकभावे ॥९॥
झणी तू आपुला करिसी बोभाट | मग येईल वीट लोकाचारी ॥१०॥
थोरपणे नामा करी मज आधीन | गोणाई म्हणे चरण धरिन तुझे ॥११॥