740.
परे पडे मिठी तेथे बोलणेचि नुठी ।
आवडी गिळूनिया आता जीवे नाही तुटी ॥१॥
सांगिजे बोलिजे तैसे नव्हे गे माये ।
सुमरी मारिले येणे श्रीगुरूराये ॥२॥
निवृत्तिदासा सन्निधान दुरी ।
आवडी गिळुनी आता जीवे नाही उरी ॥३॥

अर्थ :
ज्या परमात्मस्वरूपाच्या ठिकाणी परावाणीचे मौन होते. व वैखरीही चालत नाही. त्याच्या विषयी असलेले औपाधिक प्रेमही गेल्यामुळे आता आत्मरूपाने जीवाचा नाश नाही. ते परमात्मस्वरूप बोलून सांगण्यासारखे नाही. त्या आत्मस्वरूपाचे सुमरी' म्हणजे स्मरणही त्या श्रीगुरूरायांनी नाहीसे केले. परमात्मा निवृत्तिरायांसी ऐक्य झाल्यामुळे त्याचा दास जो ज्ञानेश्वर त्याला श्रीगुरूनिवृत्तिरायांचे सन्निधानही दूर गेले. म्हणजे नाहीसे झाले. त्याच्याविषयी असणारी आवडही नाहीसी झाली. आणि जीवभावालाही थारा राहिला नाही असे माऊली ज्ञानदेव सांगतात.