34.
संसार दुःखे पीडिलो दातारा । किती येरझारा जन्म मरण ॥१॥
सोडवी गा देवा भवाची काचणी । जातो आडरानी विषयसंगे ॥२॥
भवाचिया डोही बुडतो वेळोवेळा । का नये कळवळा तुज देवा ॥३॥
बंका म्हणे तुम्ही जरी मोकलिले । कवणाते वहिले शरण जाऊ ॥४॥