64.
काय सांगू यशोदेबाई । आम्ही घरांत बैसलो पाही । कृष्ण आला लवलाही । म्हणे मज भूक लागली ॥१॥ ऐसा लाघवी हा हरी । खोडी करी नानापरी । धारितां न धरवे निर्धारी । जातो पळुनिया दुरी ॥२॥ माझी सुन एकली घरी । नाहात होती परसद्वारीं । आपण येउनि झडकरी । उभा पुढे राहिला ॥३॥ तवं ती म्हणे का आलासी । कृष्ण म्हणे तू परियेसी । मी खेळत होतो बिदीसीं । चेंडु उडोनियां आला ॥४॥ तंव ती म्हणे पाहे कृष्णा । क्रियाहीन नष्ट तू कान्हां । घाली मिठी धरी स्तना । का गे चेंडू देईना ॥५॥ तव ती म्हणे परतां सर । कृष्ण म्हणे दे चेंडूं सत्वर । एका जनार्दनी निर्धार । परा भक्ति हे साचार ॥६॥