66.
गौळणी बारा सोळा । हो उनी येके ठायी मेळा । म्हणती गे कृष्णांला । धरु आजी ॥१॥ कवाड लाउनीं । बैसल्या सकळजणी । रात्र होतांचि माध्यांनी । आला कृष्ण ॥२॥ दही दुध तुप लोणी । यांची भोजने आणुनी । रितीं केली तत्क्षणीं परी तया न कळे ॥३॥ थोर लाघव दाविले । सकळा निद्रेनें व्यापिले । द्वार ते नाही उघडिलें । जैसे तैसेंची ॥४॥ खाउनी सकळ । मुखा लाविले कवळ । आपण तात्काळ । पळे बाहेरी ॥५॥ एका जनार्दनी ऐशी करुनि करणी । यशोदे जवळी येउनी । वोसंगा बैसे ॥६॥