2003.
तो देव स्मरारे अनंतु | जो का वैकुंठींचा नाथु |दृढ धरा रे हृदयांतु | तेणे यमपंथु चुकेल ॥१॥
आकांती द्रौपदिये स्मरिला | तिची वस्त्रे आपणचि जाला |सभेमाजी मान रक्षिला | काळ मे जाला कौरवांचा ॥२॥
विमलार्जुन उन्मळिला | जरासंध तोहि मारिला |कंसासुर निर्दाळला | कान्हया जाला गोकुळींचा ॥३॥
रुव जेणे अढळपदी बैसविला | नामे एके अजामेळ उद्धरिला |उत्तरेचा गर्भ रक्षिला | ते सोडविला परीक्षिती ॥४॥
जाति कुळ न पाहसी | नामे एके उद्धरिले गणिकेसी |त्या गोपाळाचे उच्छिष्ट खासी | गज सोडविसी पाणियाडे ॥५॥
ऐसा तू कृपाळु गा देवा | प्रसन्न जालासि पांडवा |विष्णुदास नामा विनवी केशवा | प्रेमभाव द्यावा मजलागी ॥६॥