1050.
सारासार विचार करिती अवघे जन | हे ज्ञान अंजन दाविले डोळा ॥१॥
पाहिले गे माय अंतरीचे सुख | वैकुंठ नायक उभा असे ॥२॥
ज्ञानदेवायोगे सकळांशी दर्शन | परब्रह्म निधान डुल्लतसे ॥३॥
वोसंडले देव पाहोनिया प्रेम | डुल्लती सप्रेम अनुभवे ॥४॥
अवघे जन कोडे घालिती सांकडे | सांगावे निवाडे नामयाचे ॥५॥
देव म्हणे नामा विचारिले आम्हा | ते का संधी तुम्हा कळली नसे ॥६॥