30.
येऊनिया यम ठाकला पुढारी । पाहे दुराचारी दुरोनिया ॥१॥
घाबरला मनी कोण असे नेणे । विचारिता मनी भांबावला ॥२॥
पुसो लागे त्याला कोण तू आलासी । आणिक ह्मणसी माग कांही ॥३॥
देव किंवा यक्ष राक्षस किन्नर । करिता निर्धार न पडे ठायी ॥४॥
नामा ह्मणे मूर्ख पारधी तो खरा । दैव त्याच्या घरा आले जाण ॥५॥