माथा पडता पाला । सां
28.
माथा पडता पाला । सांब तेणे संतोषला ॥१॥
होता प्राचिनाचा ठेवा । बहु दुर्लभ मानवा ॥२॥
काय भक्तीचा जीव्हा-ळा । काय त्याचे अंगी कळा ॥३॥
बहु केली दुष्ट कर्म । सेखी तोचि झाला धर्म ॥४॥
नामा ह्मणे भोळादेव । सांगायाचा हाचि भाव ॥५॥
