57.
संतासी तो खूण बाणली तुमची । तरी का आमुची सांडी केली ॥१॥
काय साचपण मानू आता देवा । न कळे हा गोंवा उगवा कधी ॥२॥
रात्रंदिवस भ्रमले हे मन । नव्हे समाधान काय करू ॥३॥
सोयरा म्हणे आहे पंढरीनिवासा । लवकरी फांसा तोडा आता ॥४॥