790.
डोळियाचाही डोळा बुध्दी ।
माझी उघडूनिया कृपानिधी ।
देखणी करुनिया त्रिशुध्द ।
निजात्मपदी स्थापिली ॥१॥
तेणे दिसती ठाया ठावो ।
हदय सकळाचेही भाव ।
संत दावी जे अनुभव ।
आणखीही सर्व मायाकृत ॥२॥
नवल कृपेची हे जाती ।
फिटली मोह ममता भ्रांती ।
उत्पत्ति स्थिती प्रळय होती ।
ते ते निगुती आटले ॥३॥
देखणे झाले नयनानयन ।
देखती आपुलेही वर्तन ।
राहिले ठायीच ते जडोन ।
अभेद होऊन देखती ॥४॥
निळा स्वामी सद्गुरुनाथा ।
देखणा तूचि मी नाही आता ।
तोडूनी मी हे माझी ममता ।
आपण आतौता मेळविलो ॥५॥