20.
नवल जानासी वाटले म्हणोनी ।
येती ते धावोनी पाहावया ॥१॥
भ्रतार हा माझा देखोनी तयासी ।
माझिया देहासी पीडा करी ॥२॥
न देखवे तया द्वेषी जनाप्रती ।
क्षणाक्षण चित्ती द्वेशवोढ ॥३॥
म्हणे ही बाईल मरे तरी बरी ।
ईस का पामरे भेटाताती ॥४॥
काय आता घुमे येईल आंगासी ।
देव इचे पोसी पोट कैसे ॥५॥
बहेणि म्हणे ऐसी भ्रतारासी चिंता ।
जाणोनी अनंता कळो आले ॥६॥