6.
माझे कुळीची कुळस्वामिनी ।
विठाई जगत्रय जननी ।
येई वो पंढरपूरवासिनि ।
ठेवीले दोन्ही कर जघनी ।
उभी सखी सजनी ॥१॥
येई पुंडलिक वरदायिनी ।
विश्वजननी रंगा येई वो ॥धृ॥
मध्ये सिंहासन घातले ।
प्रमाण चौक हे साधिले ।
ज्ञान कळस वर ठेविले । पूर्ण भरियले ।
धूप दाविले । सुवासे करूनि ॥२॥
सभामंडप शोभला । भक्ती चांदवा दिधला ।
उदो उदो शब्द गाजला । रंग माजला ।
वेद बोलिला । मूळची ध्वनि ॥३॥
शुक सनकादिक गोंधळी ।
जीव शीव घेऊनी संबळी ।
गाती हरीची नामावळी मातले बळी ।
प्रेमकल्लोळी । सुखाचे सदनी ॥४॥
ऐसा गोंधळ घातिला । भला परमार्थ लुटिला ।
एका जनार्दनी भला । ऐक्य साधिला ।
ठाव आपुला । लाभ त्रिभुवनी ॥५॥