636.
येई वो अनिरुद्धे सांवळे प्रबुद्धे | विराटे गोविंदे पाव वेगी ॥१॥
त्राहे माउलीये मना तुझी सोय | चुकती अपाय नाम घेता ॥२॥
अनिरुद्ध पाठे जाईन वैकुंठे | पुंडलिक पेठे उभा असे ॥३॥
कटावरी कर सांवळी सुंदर | मनाचा विचार इच्या चरणी ॥४॥
अनिरुद्धसार अनु नाही आधार | सर्वही विचार अनिरुद्धे ॥५॥
नामा म्हणे येई अनिरुद्धे माये | आणिक उपाय नलगे मज ॥६॥