637.
कळासूत्री तुम्ही नाटका नटक ।
देव ब्रम्हादिक आज्ञाधार ॥१॥
न सांगता कळे सर्व अंतरीचे ।
सकळही जीवाचे मनोगत ॥२॥
माझेविशी का हा मांडिला आळस ।
भेटीचा वोरस वांया धाडा ॥३॥
जिवित्वाची ऐशी मांडिली फरारी ।
झाले भूमीवरी भार वृथा ॥४॥
श्रलाघ्यची न वाटे जिणे झाले ओस ।
धरिले उदास तुम्ही देवा ॥५॥
निळा म्हणे धीर नुपजेची आता ।
तुम्ही तो अनंता मोकलिले ॥६॥