4058.
तुझिया पार नाही गुणा । माझी अल्प मति नारायणा । भवतारका जी सुजाणा । एक विज्ञापना पायापाशी ॥१॥
काय जाणावे म्या दीने । तुझिये भक्तीची लक्षणे । धड ते तोंड धोऊ नेणे । परि चिंतने काळ सारी ॥धृपद॥
न लवी आणीक काही पिसे । माझिया मना वाया जाय ऐसे । चालवी आपुल्या प्रकाशे । हाती सरिसे धरोनिया ॥२॥
तुज समर्पीली काया । जीवे भावे पंढरीराया । सांभाळी समविषम डाया । करी छाया कृपेची ॥३॥
चतुर तरी चतुरा रावो । जाणता तरी जीवाचा जीव । न्यून तो कोण एक ठाव । आरुष भाव परि माझा ॥४॥
होते ते माझे भांडवल । पायापे निवेदिले बोल । आदरा ऐसे पाविजे मोल । तुका म्हणे साच फोल तू जाणसी ॥५॥

अर्थ :
हे नारायणा तुझ्या गुणाना अंत:पार नाही माझी बुध्दी अल्प आहे. हे सर्व जाणणा-या देवा तुम्ही सर्व भवसमुद्रातून तारणारे आहात त्यामुळे माझी एक विनंती तुमच्या पायापाशी आहे. मी दीनाने गरीबाने तुझ्या भक्तीची लक्षणे काय जाणावेत ? देवा मला तर धड तोंड धुण्याचे देखील कळत नाही परंतू तुझ्या चिंतनामध्ये मी माझा सर्व काळ घालवीत आहे. देवा वायाला जाईल असे वेड तू माझ्या मनाला लावू नकोस केवळ माझ्या मनाला तुझ्या भक्तीचेच वेड लाव. माझ्या मनाला देखील तुझ्या स्वस्वरुपाच्या प्रकाशातच त्याच्या हाताला धरुन चालव. हे पंढरीराया मी जीवाभावाने तुला माझे शरीर अर्पण केले आहे. देवा चांगल्या आणि वाईट विचारांपासून त्यांच्या धक्क्यापासून मला सांभाळ आणि तुझ्या कृपेची छाया माझ्यावर सतत ठेव. देवा तू खूप चतुर आहेस परंतू सर्व चतुरांचाही तू राजा आहेस ज्ञानी आहेस परंतू सर्व जीवाचाही जीव आहेस. देवा त