२९४४, अभंग :- स्वप्नींचें हें धन हातीं ना पदरीं । प्रत्यक्ष कां हरी होऊं नये:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२८५६, अभंग :- कां जी तुम्हीं ऐसे नव्हा कृपावंत । निवे माझें चित्त ठायीच्या ठायीं:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२९०५, अभंग :- विषम वाटे दुरवरी । चालूनि परती घरी । मागील ते उरी । नाहीं उरली भयाची:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२५४४, अभंग :- कळे न कळे ज्या धर्म । ऐका सांगतों रे वर्म । माझ्या विठोबाचें नाम ।:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२५२९, अभंग :- नाहीं तुम्हां कांहीं लाविलें मागणें । कांटाळ्याच्या भेणें त्रासलेती :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२५१५, अभंग :- विचारिलें आधीं आपुल्या मानसीं । वांचों येथें कैसीं कोण्या द्वारें:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२६५९, अभंग :- मन झालें भाट । कीर्ती मुखें घडघडाट । पडियेली वाट । येचि चाली स्वभावें :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२६३२, अभंग :- कां रे तुम्ही निर्मळ हरीगुण गाना । नाचत आनंदरूप वैकुंठासी जाना:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२६१७, अभंग :- धोंड्यासवें आदिळतां फुटे डोकें । तों तों त्याच्या दुःखें घामेजेना:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२५३८, अभंग :- कां रे तुह्मीं ठेवा बहुतां निमित्तें । माझिया संचितें वोढवलें :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
