संत निवृत्तीनाथ संपूर्ण सार्थ अभंग गाथा

✅ ही माहिती ईतरांना ही पाठवा 👇
अ-आ-ओ-औ-अं
अविट अमोला घेता पै निमोला
अद्वैत अमरकंदु हा घडला
अंधारिये रातीं उगवे हा गभस्ति
अनंत रचना हारपती ब्रम्हांडे
अकर्ता पै कर्ता नाही यासी सत्ता
अव्यक्त आकार अकारलें रूप
अनंत सृष्टि घटा अनंत नाम मठा
अजन्मा जन्मला अहंकार बुडाला
अनंत ब्रह्मांडें अनंत रचना
अनंतरूप देव अनंत आपण
अष्टांग सांधनें साधिती पवन
आनंद सर्वांचा काला अरुवार
आम्हां जप नाम गुरुखूण सम
आम्हां हेंचि थोर सद्‌गुरुविचार
आमचा साचार आमचा विचार
आदिनाथ उमाबीज प्रकटिलें
आपुलेनि हाते कवळु समर्पी
आदिरुप समूळ प्रकृती नेम
आदि मध्ये वावो अवसान अभावो
आदीची अनादि मूळ पै सर्वथा
आद्यरूपसार जेथुनि ऊँकार
आगम निगमा बोलतां वैखरी
उ-ऊ
उघडे स्वरुप प्रत्यक्षाचे दीप
उपजे ते मरे मरे तें तें उपजे
उफराटी माळ उफराटें ध्यान
ए-ऐ
एक तत्व सांगति वेदादिक बडिवार
एक देव आहे हा भाव पैं सोपा
क-का-कि-की
काळ वेष दुरी काळचक्र करी 
काला तंव निकटी श्रीरंग जाले
कमळाच्या स्कंधी गुणी गुढारलें
कारण परिसणा कामधाम नेम
कांसवीचीं पिलीं करुणा भाकी
कल्पना कोंडूनि मन हें मारिलें 
कल्पितें कल्पिलें चित्त आकळिलें
खुंटले वेदांत हरपले सिध्दांत
खुंटले साधन तुटलें बंधन
खुंटलें तें मन तोडियेली गति
demo
demo
demo
demo
demo
demo
demo
demo

  ग

गगनवाड दृष्टी सर्व तत्व शेखी

गोपाळ सवंगडे आले वाडेकोडे

ग्रासूनी भान मान दृश्य द्रष्टा भिन्न

गगनाचिये खोपे कडवसा लोपे 

गगनीचा गगनी तेज पूर्ण

गगनी वोळले येते ते देखिले

गोकुळी वैकुंठ वसे गोपाळा

गोत वित्त चित्त गोतासी अचुक 

गोत वित्त धन मनाचे उन्मन

गगन घांस घोंटी सर्व ब्रम्हांडे पोटी

गगन घोटीत उठी पृथ्वी

गगन ग्रास घोटीं ब्रह्मांड हें पोटीं

गयनी गव्हार कृपेचा उद्धार

चतुरानन घन अनंत उपजती

चराचरीं हरि गुरुमुखें खरा

चातकाचें ध्यान मेघाचें जीवन

चिंतितां साधक मनासि ना कळे

चेतवि चेतवि सावधान जिवीं

  छ

छेदियेला वृक्ष तुटलें तें मूळ

  ज

जनासी तारक विठ्ठलचि एक

जिथुनि उग्दारु प्रसवे ऊँकारु

ज्याचे स्मरणे कैवल्य सांडणे

जयामाजी दीक्षा हारपोनि जाये

जेथे रूप रेखा ना आपण आसका

जेथे रूप रेखा नाही गुण देखा

ज्या नामे अनंत न कळे संकेत

जाणोनि नेणते नेणत्या मागते

ज्या रूपा कारणें वोळंगति सिद्धि

जेथुनीया परापश्यंती वोवरा

जेथें नाहीं वेदु नाहीं पै शाखा

ज्या रूपाकारणें देव वोळंगणे

जेथें न रिघे ठाव लक्षितां लक्षणे

  ट

  ठ

  ड

  ढ

  त-त्र

तंव आनंदला हरि परिपूर्ण 

तारक प्रसिद्ध तीर्थ तें अगाध

त्रिभंगी त्रिभंग जया अंगसंग

तेथे नाही मोल मायाचि गणना अभंग

तिहींचे त्रिगुणें रजतममिश्रित

तुटलें पडळ भेटलें केवळ

त्रैलोक्य पावन जनीं जनार्दन

  थ

  द

देवामुकुटमणि ऐकीजे पुराणी

दिननिशीं नाहीं अवघा दीपक

देहाच्या देउळी राऊळ निद्रिस्त

द्वैताचीये प्रभे नसोन उरला

दुजेपणा मिठी आपणचि उठी

दुभिले द्विजकुळी आलें पैं गोकुळी

 

धन्य हा खेचर धन्य हा सोपान

ध्यानाची धारणा उन्मनीचे बीज

धीराचे पै धीर उदार ते पर

ध्येय ध्यान मनी उन्मनी साधनी

  न

नसे तो ब्रह्मांडी नसे तो वैकुंठी

न देखों सादृश्य हारपे पैं दृश्य 

नव्हें तें पोसणें नव्हे तें साधन

न साहे दुजेपण आपण आत्मखुण

न साहात दुजेपण आपणचि

न साधे योगी न संपडे जगीं 

नामरूप सोय नाहीं जया रूपा

नाही हा आकार नाही हा विकार

नाही छाया माया प्रकृतीच्या आया

नाहीं त्या आचारु सोंविळा परिवारु

नाही यासि गोत नाही यासी कुळ

नाहीं जनीं विजनीं विज्ञानीं

निज लक्षाचें लक्ष हरपलें भान

निजतेज बीज नाठवे हा देह

निट पाठ आम्हा धीट हा प्रबंध

निरपेक्षता मन अनक्षर मौन्य

निरशून्य गगनी अंकुरले एक

निरशुन्य गगनी अर्क उगवला

निराकार वस्तू आकारासी आली

नामरूपा गोडी ब्रह्मांडा एवढी

निकट वेल्हाळ नेणों मायाजाळ

निरशून्य बिंबी आकार पाहतां

निरालंब सार निर्गुण विचार

निरालंब देव निराकार शून्य

निरालंब बीज प्रगटे सहज

निराळ निरसी जीवाशीवरसी

निरासि निर्गुण नुमटे प्रपंच

निराकृती धीर नैराश्य विचार

निरकृत्य कृत्य विश्वाते पोखिते

निगम आगम वेदादिकसम

निर्दोष रहित सर्व गुणीं हेत

नित्य हरिकथा नित्य नामावळी

नित्य निर्गुण सदा असणें गोविंदा

नुघडुनिया दृष्टी नामा पाहे पोटी

नुघडिता दृष्टी न बोले तो वाचा

नेणती महिमा ब्रह्मादिक भद्र

नेणो पैं द्वैत अवघेंचि अद्वैत

 

प्राणिया उध्दार सर्व हा श्रीधर

प्रारब्ध संचित विठ्ठल दैवत

पृथ्वी श्रीराम आकाश हें धाम

पाहता साधन विठ्ठल कीर्तन

पंढरिये चोख रुपडे अशेख

पुंडलिक पेठ वैष्णवांचा हाट

पिंड हा न धरी ब्रह्मार्पण करी

पांडुरंग हरि माजी भक्तजन

पियुषी पुरते कासवी ते विते

परेसी परता पश्यंति वरुता

प्रतिपाळ सप्रतिज्ञेचा नेम

परेसि परता न कळे पैं शेषा

प्रकृतीचा पैठा कल्पना माजिठा

पूर्णबोधें धाले आत्मराम धाले

प्राकृत संस्कृत एकचि मथीत

प्रपंच टवाळ वृक्षाचें फळ

प्रपंचाची वस्ति व्यर्थ काह्या

  फ

  ब

ब्रम्हांड करी हरि ब्रह्म झडकरी

ब्रह्मांड उतरंडी ज्याचे इच्छे घडी

ब्रह्मादिक पूजा इच्छिती सहजा

बिंबी बिंब येक बिंबिले सम्यक

बुद्धि बोध नाहीं क्षमारूप सर्व

 

भव जळ काया पंच तत्व माया

भाग्याचेनि भाग्य उदो पै दैवयोगे

भरतें ना रितें आपण वसतें

भावयुक्त भजतां हरी पावे पूर्णता

 

मन कामना हरी मने बोहरी

मध्यबिंदनाद उन्मनि स्वानंद

मथनी मथन मधुरता आपण

मन निवटले ज्ञान सांडवले

मनाची वासना मनेंचि नेमावी

म्हणवितो नंदाचा बाळ यशोदेचा

मृगजळाभास लहरी अपार

मंगल मांगल्य बिरह्म ते सखोल

मारुनि कल्पना निवडिलें सार

माता पिता नाहीं बंधु बोध कांही

मातेचें बाळक पित्याचें जनक

मी ज्ञानेसि विज्ञान रुपेंसि सज्ञान

मी पणे सगळा वेदु हरपला

मेघ अमृताचा जेथूनि पवाड

 

योगियांचे धन ते ब्रह्म संपन्न अभंग क्र.९५

 

रसज्ञ रसाचार रसामाजी वसे 

रुपाचे रुपस विठ्ठल नाम वेष

रूप हें सावंळे भोगिताती डोळे

रुप नाम अरुप रुपाचे रुपस

 ल

 

वर्ण व्यक्ती सरवे वर्णाश्रम मुखे

विश्वाद्य अनाद्य विश्वरूपे वंद्य

व्योमामाजि तारा असंख्य लोपति

विश्रामधर्मता आश्रमपूर्णता

विश्वाते ठेऊनि आपण निरंजनी

विश्वाचा चाळक सूत्रधारी एक

विस्तार विश्वाचा विवेकें पैं साचा

विश्रामीचा श्रम आश्रम पैं नेम

विश्वीं विश्वपती असे पैं लक्ष्मीनाथ विश्वंभरमूर्ति विश्वाचे

विकट विकास विनट रूपस

विठ्ठल श्रीहरी उभा भीमातीरी

वेदबीज साचें संमत श्रुतीचें

विस्तार हरिचा चराचर जालें

व्याप्तरूपे थोर व्यापक अरूप

वैष्णवांचा मेळ सकळ मिळाला

वैभव विलास नेणोनिया सायास

वैकुंठ दुभते नंदाघरीं माये

वैकुंठदैवत देवामुकुटमणी

वैकुंठ कैलास त्यामाजी आकाश

वोळलें दुभतें सर्वांसि पुरतें

  ष

 

श्यामाचि श्यामशेज वरी अभंग

शांति क्षमा दया सर्वभावें करुणा

श्यामाची श्याम सेजवरी करी

 

सर्व काम धन सर्व सिध्दि पूर्ण

सप्त पाताळें एकवीस स्वर्गे 

सजीव साजीरी तिगुण गोजीरी

सर्वांघटी वसे तो आम्हां प्रकाशे

सर्व स्वरुप नाम राम सर्व घनः

सत्यभामा माये अन्नपूर्णा होय

स्वरूप साजणी निद्रिस्त निजलें सारासार धीर निर्गुण परते

साधक बाधक न बाधी जनक

सारासार धीर निर्गुण परते

साकार निराकार ब्रह्मीचे विकार

सार निःसार निवडूनि टाकीन

स्थिर धीर निर सविचारसार सूर्यातें निवटी चंद्रातें घोंटी

स्थिर धीर निर सविचारसार

सुमनाची लता वृक्षीं उपजली

सृष्टीच्या संमता सूरतरुतरु 

सूर्यातें निवटी चंद्रातें घोंटी

सोपान संवगडा स्वानंद ज्ञानदेव

सौजन्य समाधान सर्व जनार्दन

 

हरिविण व्यर्थ आचार समर्थ

हरिदास संगे हरिदास खेळे

हरि आत्मा होय परात्पर आलें

हरिविण न दिसे जनवन आम्हा

हा पुरुष कीं नारी नव्हे तो रूपस

हें व्यापूनि निराळा भोगी वैकुंठ

हिरण्यगर्भ माया अंडाकार छाया

  क्ष

क्षीराचा क्षीरब्धि क्षरोनिया लोटे

  ज्ञ

ज्ञानेसी विज्ञान उन्मनी निमग्न

  त्र

त्रिभंगी त्रिभंग जया अंगसंग

त्रैलोक्य पावन जनीं जनार्दन

  श्र

सार्थ ग्रंथ

✅ ही माहिती ईतरांना ही पाठवा 👇