👉 अभंग अनुक्रमणिका 👉 ग्रंथ सूची पहा.
ज्ञानेश्वर म. सार्थ गाथा, उपासना काण्ड. प्रकरण :-४ रे, नाममाला अभंग १२२
भ्रम धरिसी या देहाचा । विठ्ठल म्हणे कां वाचा ॥ पडोन जाईल कलेवर । विठ्ठल उच्चारी पा सार ॥ रखुमादेविवरू अभयकरू । मस्तकीं ठेविला हा निर्धारु ॥
अर्थ:-
उगाच मी म्हणजे देह हा भ्रम धरतोस.पण विठ्ठलनाम घेत नाहीस. हा देह कधी ही पडुन जाईल तेंव्हा साररुप विठ्ठल नाम उच्चार. असे नाम घेणाऱ्याच्या डोक्यावर रखुमाईचा पती आपला अभयकर ठेवतो.
Previous Post
ज्ञानेश्वर महाराज सार्थ गाथा अभंग क्र. 121
Next Post
ज्ञानेश्वर महाराज सार्थ गाथा अभंग क्र. 123
