४७८, अभंग :- लटिकियाच्या आशा । होतो पडिलो वळसा । होउनिया दोषा । पात्र मिथ्या अभिमाने :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२३६, अभंग :- आम्ही वैकुंठवासी । आलो याचि कारणासी । बोलिले जे ॠषी । साच भावे वर्ताया :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२३५, अभंग :- कास घालोनी बळकट । झालो कळिकाळावरी नीट । केली पायवाट । भवसिंधूवरूनि :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२२७, अभंग :- माझे चित्त तुझे पायी । राहे ऐसे करी काही । धरोनिया बाही । भव हा तारी दातारा :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
२०३, अभंग :- भवसागर तरता । का रे करीतसा चिंता । पैल उभा दाता । कटी कर ठेवुनिया :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
१९४, अभंग :- स्वप्नीचिया गोष्टी । मज धरिले होते वेठी । जालिया शेवटी । जागे लटिके सकळ :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
१९०, अभंग :- जया दोषा परीहार । नाही नाही धुंडिता शास्त्र । ते हरती अपार । पंढरपुर देखिलिया :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
१८९, अभंग :- कार्तिकीचा सोहळा । चला जाऊ पाहू डोळा । आले वैकुंठ जवळा । सन्निध पंढरीये :- संत तुकाराम सार्थ गाथा
४२, अभंग :- वृत्ति भूमि राज्य द्रव्य उपार्जिती । जाणा त्या निश्चिती देव नाही:- संत तुकाराम सार्थ गाथा
