👉 अभंग अनुक्रमणिका 👉 ग्रंथ सूची पहा.
ज्ञानेश्वर म. सार्थ गाथा, उपासना काण्ड. प्रकरण :-४ रे, नाममाला अभंग १२६
समाधीचे साधन । तें रामनाम चिंतन । चित्ता सुखसंपन्न हर्ष । जीवन केला ॥ कोटी तपाचिया राशी । जोडती रामनामापाशीं । नाम जपतां अहर्निशीं । वैकुंठपद पाविजे ॥ हेंचि धृवासी आठवलें । उपमन्ये हेंचि घोकिलें । अंबऋषीनें साधिलें । रामकृष्ण उच्चारणीं ॥ पांडवांसि सदा काळी । कृष्ण राहिला जवळी । ज्ञानदेव हृदयकमळी । तैसाचि स्थिरावला ॥
अर्थ:-
रामनाम चिंतन हे समाधीचे साधन आहे. त्यामुळे चित्ताला सुख व जीवाला हर्ष झाला.रामनामाच्या जपाने कोटी तपाच्या राशी जोडता येतात. व हे नाम अहर्निश घेतले तर वैकुंठ प्राप्त होते.हे रामकृष्णनाम हे ध्रुव व उपमन्यु ह्यांनी घेतले. ह्याच कृष्णनामाने तो पांडवापाशी राहिला व तसाच तो माझ्या हृदयकमळात तो स्थिरावला आहे असे माऊली सांगतात.
