👉 अभंग अनुक्रमणिका 👉 ग्रंथ सूची पहा.
ज्ञानेश्वर म. सार्थ गाथा,ज्ञानकाण्ड.
प्रकरण :-१४ वे, रूपके पाईक अभंग ९३५
पाईका मोल नाहीं देशील तें काई । पाईक न मागे कांहीं भोगजात ॥१॥ देशील तें काई न देशील तें काई । पाईक न मागें कांहीं तुजवांचोनी ॥२॥ बापरखुमादेविवर विठ्ठलाच्या पायीं । पाईका मोल नाहीं तैसें जालें ॥३॥
अर्थ:-
तुझ्याशी ऐक्यभावाने असणाऱ्या पाईकपणाचे मोलच नाही.तूं काय देणार? येऊन जाऊन देणार कांही भोग्यपदार्थ.ते तर मी मुळीच मागत नाही. तूं देणार काय आणि न देणार काय? हा तुझा पाईक तुझ्यास्वरूप प्राप्तीशिवाय दुसरे काहीच मागत नाही.माझे पिता व रखुमादेवीचे पती जे श्रीविठ्ठल त्यांच्या पायाची आनंदाने सेवा करणारा पाईक. त्याला मोलच नाही असे माऊली सांगतात.
