1001.
तंव बोलत उद्धव | धन्य धन्य हा देवाधिदेव | धन्य धन्य ज्ञानदेव | निजभक्त आवडता ॥१॥
धन्य तीर्थ इंद्रायणी |धन्य प्रत्यक्ष शूळपाणि | तारक ब्रह्म त्रिवेणी |मिश्रित रूपेरी वहातुसे ॥२॥
चिंतामणि हे पाषाण | दिव्य वनवल्ली जाण | जेथे लागले हरिचे चरण | ते धन्य आळंकापुरी ॥३॥
जेथे समाधिसी बैसता | इंद्रादि सामोके येती तत्वता | वैकुंठा जाईल निभ्रांता | रामकृष्ण उच्चारित ॥४॥
यम न पाहे इकडे | काळ नमस्कारी वाडेंकोडे | म्हणती पाहा हो केव्हढे | भाग्य या ज्ञानदेवाचे ॥५॥
ऐसे उद्धव सांगे रुक्मिणी | होय म्हणती चक्रपाणि | पंढरीहुनि हे जुनाटपुराणी |शैवागमी बोलिलेसे ॥६॥
ज्ञानदेवे नमस्कार केला | नामा ह्रदयी धरिला | प्रीतिचे पुढती आलिंगिला | म्हणे धन्य धन्य रे सखया ॥७॥
नामा लोळत गडबडा | चरणरजालागी झाला वेडा | केशव म्हणे तू धडफुडा | विष्णुभक्त साचार ॥८॥