274.
चिदानंद दोंदिल बाळ सावळे | कृष्ण पाहता नयनी मन मावळे ॥१॥
ते सुख कवणे वाचे बोलिजे | चित्त चैतन्य समरस भोगिजे ॥२॥
परा परतली पश्यंती तन्मया | मध्यमा वैखरी पावली हो लया ॥३॥
आलिंगना लागुनी बाह्या स्फुरती | देह न दिसे पाहता कृष्णमूर्ति ॥४॥
तेथे आर्तीचा आनंदू गोठला | तो हा कृष्णरूपे अंकुर उठिला ॥५॥
नामया स्वामी सबाह्याभ्यंतरी | गेले रसरंग गोकुळाभीतरी ॥६॥