286.
अंधालागी जेवी उदेजेला भानु ।
कोल्हिया चंदनु व्यर्थ जैसा ॥१॥
ज्ञानहीना तेवी आत्मा हा प्रत्यक्ष ।
न ये मना साक्ष मूर्खपणे ॥२॥
चंद्राचा प्रकाश कावळ्यांसी पाहे ।
वानरांसी काये वस्त्रे होती ॥३॥
बहेरियासी काय गीत तानमान ।
श्वानासी मिष्टान्न जयापरी ॥४॥
नपुंसका जेवी पद्मिनी सुंदरा ।
प्राणेविण नरा भोग जैसा ॥५॥
बहेणि म्हणे तैसा सन्मार्ग मूर्खासी ।
बोधिता तयासी सिद्ध नाही ॥६॥