133.
नानापरी समजाविते परी न राहे श्रीहरी । दहींभात कालवोनि दिला वेगी झडकरी ।
कडेवरी घेऊनिया फिरले मी दारोदारी ॥१॥
राधे राधे राधे राधे घेई शामसुंदरा । नेई आता झडकरी आपुलिया मंदिरा ॥धृ॥
क्षणभरी घरी असता करी खोडी शारंगपाणी । खेळावया बाहेरी जाता आळ घेती गौळणी ।
थापटोनि निजविता पळोनि जातो राजद्वारा ॥२॥
राधा घेऊनि हरिला त्वरे जात मंदिरी । हृदयमंचकी पहुडविला श्रीहरी ।
एका जनार्दनी हरीला भोगी राधा सुंदरी ॥३॥