1171.
हो तुम्ही कृपावंता ।
किती आता विनवावे ॥१॥
न दयाचि काही प्रत्युतर ।
ऐसे निष्ठुर केवि तरी ॥२॥
नेणो दासाचा त्रास आला ।
दिसे मांडिला अव्हेर ॥३॥
काय करुणाचि हारविली ।
विपरीत झाली दशा दिसे ॥४॥
निळा म्हणे म्हातारपण ।
आले दारुण नुठवेसे ॥५॥