१७.
वासुदेव
१३३.
वासुदेव टळोनि गेले प्रहर तीन । काय निजता झांकोन लोचन ।
आलो मागावया दान । नका विन्मुख होऊ जाण गा ॥१॥
रामकृष्ण वासुदेवा । जाणवितों सकल जिवा ।
द्या मज दान वासुदेवा । मागुता फेरा नाही या गांवा गा ॥२॥
आलो दुरुनी सायास । द्याल दान मागायास ।
नका करू माझी निरास । धर्मसार फळ संसारास गा ॥३॥
एक भाव देवाकारणे । फारसें नलगे देणे घेणे ।
करा एकचित्त रिघा शरण । हेंचि मागणें तुम्हांकारणें गा ॥४॥
नका पाहू काळ वेळां । दान देई वासुदेवा ।
व्हां सावध झोपेला । सेना न्हावी चरणी लागला गा ॥५॥