532.
देतो मोक्ष मुक्ति वाटितसे फुका । ऐसा निश्चयो देखा करुनी ठेलो ॥१॥
सांवळे रुपडें गोजिरे गोमटे । उभे पुडंलीके पेठें पंढरीये ॥२॥
वाटितसे इच्छा जयासी जे आहे । उभारुनी बाह्म देत असे ॥३॥
एका जनार्दनी देता न सरे मागे । जाहली असतीं युगें अठ्ठावीस ॥४॥