197.
गुरूंची बुडालेल्या पुत्राची मागणी व पंचजन्य वध

समुद्रांत पुत्र बुडाला रे माझा । पराक्रम तुझा ठावा असे ॥१॥
अवश्य म्हणोनी तेथोनी निघाले । समुद्रांत आले राम-कृष्ण ॥२॥
करोनिया पूजा पुसे वर्तमान । देईंरे आणून गुरुपुत्र ॥३॥
पांचजन्य दैत्य येथे बळी राहे । बंधु तेथे पाहे कृष्णनाथा ॥४॥
टाकोनिया उडी वधिले तयासी । पाहे ह्लषिकेशी उदरांत ॥५॥
नाही ऐसे कळो आले ते ईश्वरा । घेवोनी शरीरा आला ॥६॥
परीक्षिती काय न कळे तयाला । दावीतसे लीला नामा म्हणे ॥७॥