206.
ब्रम्हज्ञान जरी एके दिवशी कळे । तात्काळ हा कळे अभिमान ॥१॥
अभिमान लागे शुकाचिया पाठी । व्यासे उफराटी दृष्टी केली ॥२॥
जनक भेटीसी पाठविला तेणे । अभिमान नाणे खोटे केले ॥३॥
खोटे करूनिया लाविला अभ्यासी । मेरू शिखरासी शुक गेला ॥४॥
जाऊनिया तेणे साधिली समाधी । तुका म्हणे तधी होतो आम्ही ॥५॥