191.
एकली एकटची होती ये सदनी ।
तव आयीकिली मुरलीची ध्वनी ॥
गेले धावोनिया पहावया लोचनी ।
तव गेलिये देहभाव विसरोनी ॥१॥
हरि देखतांची मदनाचा पुतळा ।
गेला जडोनिया बैसला तो डोळा ॥
मनी आठवे साजणी वेळोवेळा ।
नेल्या शोषुनी माझीया जीवनकळा वो ॥२॥
नव्हते जवळी दुसरे बाई कोणी ।
नको जाऊ ऐसे सागावया लागुनी ॥
नेईल जीवभाव सर्व हा हरुनी ।
मग पडसि तू याचेचि व्यसनी वो ॥३॥
ऐसि जाजावोनि बोले सखियाप्रती ।
येरी टकमका पाहोनि हासती ।
म्हणती जाणोनिया होसि का नेणती ।
भाग्ये लाधलिसी धरुनी राहे चित्ती वो ॥४॥
आजि तुझिया भाग्यासी नाही पार ।
झाला परिचय पाहिला सारंगधर ।
ज्यालागी शिणति हे योगी मुनीश्वरा ।
तोचि तुझे ह्रदयींचा परात्पर वो ॥५॥
निळा म्हणे मोडोनि वैभवा वैभव ।
सकळहि सुखचीच जोडली राणिव ।
देखिला यदुपति निजलावण्याची ठेव वो ॥६॥