3906.
जोहार मायबाप जोहार धनी । मीनिराकाराची महारिणी । माझ्या धन्यासी निद्रालागली म्हणोनी । संतसभेसी आले की जीमायबाप ॥१॥ माझे धनी एकुलते एक होते । तंव त्याशी करमत नव्हते । मग मी येऊनिया तेथे । उभी ठाकली की० ॥२॥ मग म्या येऊनियांकाय केले । धन्यास थापटून निजविलें । एवढेंजगडंबर उभे केले । परि सत्ता त्याचीच की० ॥३॥ ते मज मागे टाकुनी । धन्याकडे जाय मोहोरुनी । परि मी टांगेसी धरुनी । ओढोनी आणिले की० ॥४॥ ओढोनि आणिले कोण कोण सबळ । त्यांचीनावें तुम्ही ऐका सकळ । विश्वामित्रासारखे ढिसाळ । ओढोनि आणिले की० ॥५॥ सर्वांमाजी ब्रह्माप्रौढ । तेणे मांडिली मज सर्व होड । त्यावरघालोनि कन्येचे लिगाड । तो पस्तावी पाडिलाकी० ॥६॥ ऋषिमाजी पराशर । तो शास्त्री पुराणीमज निर्भत्सी फार । परि दिवसाच करूनि अंध:कार । ढीवरेसी स्तविला की० ॥७॥ देवऋषिमाजी नारदु॥तो मशीं कधीच नव्हता मरदु । त्याचा द्वारकेमध्येउतरविला मदु । साठ पोरें व्याला की० ॥८॥ वायुसुत हनुमान । तो मजशी करी बहुत गुमान । परि मकरध्वजाचे वेळी दांत विचकुन । उभाठाकला की० ॥९॥ म्या छळिले व्यासाचें शुकदेवपोर । त्याने माझी निर्भर्त्सना केली फार । त्यानेकाढोनि पायींची पैजार । मज तोंडावर मारिलीकी जी मायबाप ॥१०॥ ऐशा ऐशियाच्या केल्यागती । येहवीं वाया गेले नेणो किती । ते नागवेउघडे मज करूनि जिंकू पहाती । त्यांचे तोंडामाती पडो की जी मायबाप ॥११॥ एका जनार्दनींविनवी सर्वांपरी । जो करी पंढरीची वारी । तेथेंबळ न चले निर्धारी । मग येरा झोडपिती की जीमायबाप ॥१२॥