117.
ब्रह्मांडावेगळी वेदासी निराळी ।
चोविसा आगळी विठ्ठलमूर्ति ॥१॥
धन्य ते आगळी गेती प्रेमसुख ।
पाहती श्रीमुख विठ्ठलाचे ॥२॥
सा चौ आठरासी अगम्य चोजवेना ।
ते हे मूर्ति जाणा पंढरीसी ॥३॥
वैकुंठनिवासे स्वइच्छा निर्मिले ।
अक्षर ते क्षरले भक्तिसुखा ॥४॥
अनंत ब्रह्मांडे जयाचे उदरी ।
होती घडामोडी सर्वकाळ ॥५॥
ब्रह्मेणि म्हणे ते हे पंढरीची मूर्ति ।
ठकारली व्यक्ती विठ्ठालवेषे ॥६॥