2946.
प्रपंच आमिष गुंतशील गळी । शेवटी तळमळी होइल रया ॥१॥
स्त्री पुत्र धन हे केवळ जाळें । गुंतशील बळे यांत रया ॥२॥
पुढील विचार धरी कांही सोय । संतसंग लाहें अरे मुढा ॥३॥
एका जनार्दनी सत्संगावांचुनीं । कोण निर्वाणीं तारील तुज ॥४॥