1.
जे जे असेल प्रारब्धी । ते न चुके कर्मकधी ।
होणार्‍या सारिखी बुद्धी । कर्मरेषा प्रगटे ॥१॥
न कळे पुढील होणार । भूत भविष्य हा विचार ।
कर्म धर्म तदनुसार । भोगणे लागे सर्वर्था ॥२॥
ऐसा लिहुनि गेला विधाता । मग कासया कारावी ते चिंता ।
आपुलीया संचिता । कर्मरेषा प्रमाण ॥३॥
जैसे असेल आचरण । घडले असेल पाप पुण्य ।
तैसे सानुकुल होतील कर्म । मान अपमान जन करित ॥४॥
काळ अनुकुल अथवा प्रतिकूल । परि सोडू नये आपुले धैर्यबळ ।
नाचारी मन केवळ । नये बाटवू सर्वथा ॥५॥
अखंड वाणी हरिस्मरणी । सुखी विश्रांती कीर्तनी ।
खेचर विसोबा म्हणे प्राणी । मनुष्य देह दुर्लभ ॥६॥