203.
गोकुळाचा शोकाकुल देखावा

सारथ्यासी सांगे हांकी हा रथवर । पाहियेले तीर यमुनेचे ॥१॥
उभा राहोनिया पाहे चहूंकडे । बोलताती कोडे पक्षी-राज ॥२॥
व्याघ्र आणि गायी एकत्र बैसती । कोळिका बोलती कृष्ण कृष्ण ॥३॥
सर्प आणि नाग निस्तेज पडती । चिमण्या बो-लती कृष्ण कृष्ण ॥४॥
वियोगाने तेव्हा मयूरे रडती । शुक डोल-ताती कृष्ण कृष्ण ॥५॥
कृष्णाच्या कृपेने कळले उद्धवासी । धन्य धन्य त्यांसी ह्मणे तेव्हा ॥६॥
ब्रह्मज्ञान सांगो देवे पाठविला । तो रडू लागला तयेवेळी ॥७॥
नामा ह्मणे आला नंदाचिया घरा । पुढले अवधारा निरोपण ॥८॥