228.
कान्होबा सांभाळी आपुली गोधने तुझ्या भिडेनें कांही न म्हणे ॥१॥
तु बैसासी कळंबाखाली । वळती देता आमुचे पाय गेली ॥२॥
तुझी गोधनें बा अचाट । धांवती देखोनी विषय हिरवट ॥३॥
तू बैसोनी करिसी काला । आमुच्या शिदोर्‍या करुनी गोळा ॥४॥
खातोसी दही भाताचा गोळा । आम्हाकदे न पहासी उचलोनी डोळा ॥५॥
वेधिलें आमुचे जीवपण । ठकविलें आम्हाकारण ॥६॥
एका जनार्दनी परमानंद । आम्ही भुललों तुज गोविंदा ॥७॥