916.
ज्ञानदेव म्हणे तू भक्तशिरोमणी | जोडिले जन्मोनि केशवचरण ॥१॥
प्रेमसुख गोडी तुजची फावली | वासना मावळली सकळ तुझी ॥२॥
धन्य तुझे जन्म धन्य तुझे कुळ | धन्य तुज राऊळ जवळी असे ॥३॥
भक्तिप्रेम धन्य साधिले तुवा सार | केला पै संसार देशधडी ॥४॥
क्षणएक एकांती बैसोनी सहज | अंतरीचे गुज बोलो काही ॥५॥
जीवनमुक्त ज्ञानी जरी जाले पावन | तरि देवतीर्थभजन न संडिती ॥६॥
भक्तशिरोमणी धन्य तू संसारी | परि एक अवधारी वचन माझे ॥७॥
भूतळीची तीर्थे पहावी नयनी | असे आर्त मनी आहे मज ॥८॥
तुझिये संगतीचे नित्य सुख घ्यावे | सार्थक करावे संसाराचे ॥९॥
ऐसी उत्कंठा बहुत माझे पोटी | भाग्ये जाली भेटी तुजसी आजी ॥१०॥
ज्ञानदेव म्हणे पुरवी मनोरथ | करावा मुहूर्त प्रयाणासी ॥११॥