3506.
त्र्यंबक शिखरीं जीवन्मुक्त तुम्ही । नाथाचे ते धामीं गुप्तरुप ॥१॥
सर्वकाळ विठ्ठल विठ्ठल पै वाचे । सार्थक देहाचें येणे करुनी ॥२॥
अखंड नामोच्चार समाधी सोहळा । आणिक न ये डोळा आड कांही ॥३॥
एका जनार्दनी म्हणावा आपुला । आसनी शयनी त्याला विसरु नका ॥४॥