1960.
परब्रह्मींची गोडी नेणती ती बापुडी | संसारसाकडी विषयभरित ॥१॥
तूते चुकलीरे जगजीवनरक्षा | अनुभवाविण लक्षा न येचि रे कोणा ॥२॥
जवळी असतांचि क्षीर नव्हेसि वरपडा | रुधिर सेविता गोचिडा जन्म गेला ॥३॥
दर्दुरा कमळिणी एके ठायी बिढार | वास तो मधुकर घेऊनि गेला ॥४॥
मधुमक्षिया मोहोळ रचिता रात्रंदिवस | भाग्यवंत रस घेवोनि गेला ॥५॥
शेळीस घातली उसांची | वैरणी घेऊ नेणे धणी त्या रसाची ॥६॥
नामा म्हणे ऐसी चुकली बापुडी | अमृत सेविता फुडी चवी नेणे ॥७॥