18.
देवुनिया भेटी मजसी न करी गोठी । लांचावला जीउ पाठी न राहे वो ।
निष्ठुर म्हणो तरी अपंगितो माते । व्यापचनि जीवाते उरी उरवितो ॥१॥
तो दाखवावो माये धरीन त्याचे पाये । तया लागी जीऊ आहे उतावेळु ॥२॥
भेटीचेनी सुखे मनचि होय मुके । ते रुप देखे परि बोलवेना ।
सगुण गुणाचा म्हणोनी घातली मिठी । तंव तो आपणिया समसाठी करुनी ठेले ॥३॥
काय नेणो कामाण कैसे वो जाले । चित्त चोरुनि नेले गोवळेने ।
बापरखुमादेविवर विठ्ठले अंग लपवुनी । चैतन्य चोरुनी नेले गे माये ॥४॥